Mendibidetik golkoa beti kontu etxeberatzen zen tipi tipitarik ordea gauza bat egiten zitzaion erraro. Lasundoarengan eta behin zapla bota zion haurren naturaltasunez.
-Aizu! Lasundo zergaitik ez zara jaietan inoratzen beste neskek bezala?
-Besteak senargaitan joaten dituk, baina niri inusturiak ekarriko didak haritz honexen puntura.
-Inusturiak? ikustekoa zer nola begiratu zion mutikoa.
-Hogei eta hamargarren ximista harrapa dezadanean, harexen hurrengo inustriak diardakarkek.
-ximista harrapatu? non godetzen dituzu bada?
-bat haritz marroan, bestea teilpean , hogei eta hamahirugarrena golkoan erabiliko ziat ezkondu eta lehenengo haurra ekarri arte.
-Ximista golkoan?
-Mutikoaren harridurak ez zedukan azkenik. Ximista...golko, haritz, senargai, haur, ezkontza, inusturiak...Egiaren eta animazioaren arteko mugek bereztera heldu gabe oraindik, sinestearen eta ez sinestearen artean dilidan geratu zen, zalantzak bairamen gehiago zemaielarik Lasundoren esanei.

(...)

Lasundotarrek ziotenez bera ere ez omen zen emakumea, basemea baizik. Bost azola hori jendearen arauak, gizakiei arbuio olinpikoa baitzion. Ezkontzerik ez zuen inoiz pentsartu. Bertelekiko pasadizoaz aparte behin egin zituen joan etorri btazuk mutil batekin: Inguruetan laster zabaldu zen Lasunda eskotzekotan zebilela. Ordua zuan! Baina laster bukatu ziren joan etorriak. jendarteak aspertu egiten zuen. Besteek dibertzio zeritzatenari hark zozokeria huts, denbora galtse.